Terminale LNG w strategii bezpieczeństwa energetycznego państw atlantyckich i czarnomorskich Unii Europejskiej

Unia Europejska (UE) realizuje swoją politykę energetyczną dotyczącą bezpieczeństwa energetycznego, wydając oprócz aktów prawnie wiążących, których celem jest zharmonizowanie przepisów rynku wewnętrznego dotyczących energii, w tym gazu ziemnego, także komunikaty informujące o kierunkach przyszłych działań1 . Tego rodzaju przekazem informacyjnym jest Europejska strategia bezpieczeństwa energetycznego. Stanowi zbiór informacji przekazanych w procesie bezpośredniej komunikacji Komisji Europejskiej (KE) z podmiotami indywidualnymi, instytucjonalnymi i gospodarczymi państw członkowskich Unii. Dzięki tej strategii bezpieczeństwo energetyczne UE, rozpatrywane tylko w czasie zakłócenia dostaw, zaczęło być integralną częścią unijnej polityki energetycznej i mocno zakorzeniło się w unijnej strategii energetycznej. Stało się ono trwałym priorytetem – należy je rozwijać, uwzględniać i monitorować. Biorąc pod uwagę szybko zmieniające się otoczenie globalnego sektora energetycznego, bezpieczeństwo energetyczne jest ciągłym i dynamicznym procesem, który musi być rygorystycznie kontynuowany w ramach polityki energetycznej UE2