Trzecia kula/ Stephen Hunter; przekład Jan Kraśko

22 listopada 1963 roku przeszedł do historii jako dzień, w którym z ręki Lee Harveya Oswalda na Dealey Plaza w Dallas zginął 35. prezydent USA, John F. Kennedy. Oswald oddał trzy strzały z okna Teksańskiej Składnicy Książek Szkolnych, używając prymitywnego włoskiego karabinu Carcano z przytwierdzoną do komory zamka tanią japońską lunetką. Pierwszy strzał był niecelny; drugi zranił Kennedy'ego w szyję. Trzecia kula trafiła prezydenta bezpośrednio w tył czaszki, a następnie rozprysnęła się na drobne kawałki, co uniemożliwiło identyfikację broni, z której ją wystrzelono. Ten strzał okazał się śmiertelny. Czy tak przeciętny strzelec, jakim był Oswald, mógł być jedynym zamachowcem? Dlaczego chybił za pierwszym razem, a trafił precyzyjnie za trzecim, gdy jego cel znacznie się oddalił? Te pytania od dziesiątków lat nurtują opinię publiczną i jak dotąd nie znalazły przekonywującego wyjaśnienia. Trwające prawie rok dochodzenie prowadzone przez słynną komisję Warrena, która zdecydowała, iż Oswald działał sam, również go nie przyniosło. Zdaniem większości Amerykanów Kennedy padł ofiarą spisku, zaś w trakcie śledztwa tuszowano dowody wskazujące na wykonawcę i organizatora zamachu. Zaczyna się od drobiazgu, czegoś, co trudno byłoby nawet nazwać poszlaką... Starego męskiego płaszcza poplamionego płynem do czyszczenia broni, który robotnicy wykonujący prace remontowe znajdują w budynku Dal-Texu, stojącym naprzeciwko składnicy. [okładka]