In gremio - in praxi:

Wytwórczość skórzana w średniowieczu i w okresie nowożytnym jest odrębną dziedziną nauki rozwijającą się od schyłku XIX stulecia, szczególnie intensywnie w ostatnich dziesięcioleciach. Wzrost zainteresowania przedmiotami codziennego użytku z garbowanej skóry zwierzęcej ma wyraźny związek z ogromnym przyrostem ilościowym źródeł pozyskiwanych metodami archeologicznymi. W całej Europie powstało dotąd wiele cennych opracowań na temat dawnego skórnictwa. Szerokich omówień doczekały się metody garbarskie i techniki wytwórcze, powstały także liczne typologie wyrobów ułatwiające stosowanie metody porównawczej w studiach nad obuwnictwem, rymarstwem i innymi działami wytwórczości skórzanej. Interesujące są zwłaszcza wyniki badań interdyscyplinarnych. W ten nurt wpisują się także artykuły prezentowane w tej książce.