Syn ordynata:

,,Janina zwróciła uwagę na zupełnie nieznanego jej dotąd młodzieńca, siedzącego skromnie na uboczu, którego miał właśnie przedstawić Tolo. Ona z kolei spostrzegła dość dziwne podobieństwo, zachodzące pomiędzy owym chłopcem a ,,jej” Jackiem. Nie było to właściwie podobieństwo rysów w ścisłym tego słowa rozumieniu, ale coś nieuchwytnego, jakby wspólnota fizyczna, coś w uśmiechu i spojrzeniu… Bystre oczy aktorki, przyzwyczajonej do uważnego studiowania każdej nowej twarzy, każdego grymasu, który mógłby się jej przydać później w grze, nie mogły pozostać obojętnie wobec tego dziwnego zjawiska.” (fragment z książki)