Wie ein Halt auf freier Strecke

„Jego poezja jest próbą uwolnienia sie - tak jak niegdyś Ikar - z jakiejś niewoli, jest próbą wyemancypowania się z ciasnoty kraju Bliskiego Wschodu do niedawna odciętego od świata, z prowincjonalności śląskiej ojczyzny, z tego, co mu narzucono. Równoczesnie poeta świadomie przyznaje się do kraju i warunków, w których żyje, a czyni to podobnie jak 'Syzyf' Alberta Camusa: bohater ten znajduje sens życia godząc się na absurd. Ale u Przemysława Rostropowicza ta postawa pojawia się jedynie jako punkt wyjścia, z jego poezji bowiem stale przebija ufność w Boga". (A. E. Radke, Posłowie, fragm.)