Misterium solitera

[...] Siłą i oryginalnością Misterium Beaty Patrycji Klary jest również ten świąteczny aspekt bytu - uświęcenie i obnażenie zarazem Tajemnicy w jej codzienności, pospolitości. Odarcie jej z ozdób, ale i uznanie jej potęgi. W tych wierszach, które przybierają chwilami formę etnograficznego zapisu, lirycznego reportażu z wędrówki po świecie rojącym się robakami kultur, które go pożerają i zapładniają swoim własnym rozpadem, gniciem, nie ma modlitewnego uniesienia, zdania się na łaskę pokory i rozkosz ekstazy. [...] [Artur D. Liskowacki. zaulekpomylka.pl]