Etykieta biznesu czyli Międzynarodowy język kurtuazji

Kiedy weszłam do studia radiowego, prowadzący audycję zapytał mnie, o czym dzisiaj będziemy rozmawiali. Odpowiedziałam: "O zupie". Dziennikarz zdziwił się i dopytał: "Przez pół godziny?". Odpowiedziałam: jak zwykle nie zdążymy wyczerpać tematu. Prowadzący jeszcze bardziej się zdziwił, ale było, jak przypuszczałam. Nie dało się odpowiedzieć na wszystkie pytania słuchaczy związane z zupą. I oczywiście nie rozmawialiśmy o różnych przepisach kulinarnych, tylko o zasadach etykiety. Przecież inaczej się je zupę czystą i zawiesistą. Inaczej krem z jarzyn i zwykłą jarzynową. Potem trzeba było rozwikłać dylematy związane z łyżką - gdzie ją odłożyć w trakcie jedzenia i po zjedzeniu zupy, a jak ją wkładać do buzi: czy przodem, czy może bokiem. Trzeba było też wspomnieć o zupie już wyporcjowanej i o takiej, którą podaje się w wazie. Ktoś mógłby powiedzieć, że życie przed audycją wydawało się takie proste. Drodzy Czytelnicy, i po audycji, i po lekturze tej książki będzie dopiero łatwe. I w dodatku przyjemne.