Na tym najpiękniejszym ze światów:

Książka Kamila K. Pilichiewicza "Na tym najpiękniejszym ze światów" jest pierwszą próbą całościowego omówienia prozy Michała Głowińskiego. Żeby uniknąć wątpliwości, jeden z najważniejszych polskich literaturoznawców drugiej połowy XX w. jest nazywany „pisarzem”. Głowiński bowiem przyjął konsekwentną strategię uprawiania nieliteraturoznawczej narracji, wykreował własny styl. Pilichiewicz śledzi to, jak Głowiński przedmiotem analiz czyni nie dzieła literackie, lecz siebie, osobistą pamięć, bieg życia, stosunek do świata. Choć w jego kolejnych zbiorach esejów-opowieści istnieje określona dominanta tematyczna, to stanowią one zazwyczaj permutacje określonego zbioru motywów, czerpanych z autobiograficznej pamięci.