Amerykanin w Paryżu

Amerykański malarz mieszkający w Paryżu zakochuje się w młodziutkiej ekspedientce - ta mało skomplikowana historyjka jest tłem dla nowatorskich układów choreograficznych autorstwa Kelly'ego. Głównym bohaterem tego widowiska jest bowiem taniec, któremu powierza się nawet... rozwiązanie intrygi (większość scen kręcono non stop, bez montażu). Zwraca uwagę również scenografia filmu (Cedric Gibbons), wyraźnie inspirowana malarstwem Maneta, Renoira czy Toulouse-Lautreca. W sumie filmowi przyznano aż sześć Oscarów za 1951 rok w kategoriach: najlepszy film, scenariusz, muzyka, zdjęcia, scenografia, dekoracja wnętrz i kostiumy (w filmie kolorowym). To oszałamiające werwą przedstawienie przez wielu - do dziś - uważane jest za najlepsze osiągnięcie gatunku.