Otello

Nowe dzieło, które niebawem miało się narodzić, zostało zainicjowane w rezultacie czegoś w rodzaju rodzinnego i przyjacielskiego »spisku«, w którym brała udział Peppina - żona kompozytora, jego wydawca Giulio Ricordi, a zwłaszcza Arrigo Boito. (...) Boito doskonale rozumiał, że dramat Szekspira, w którym zasadniczym motorem są uczucia i emocje ludzkie - nie zaś racje historyczne, polityczne czy moralne - to w swym pierwotnym kształcie niemal gotowe librett o operowe. Otello to melodramat dający się łatwo przełożyć na abstrakcyjny język napięć i ekspresji właściwy tylko muzyce. Wiedział o tym doskonale Boito rezygnując z tych części oryginału Szekspira, które mogłyby zmącić ów »muzyczny«, czysto emocjonalny obraz dramatu. (...) Reszty dokończyła wspaniała muzyka Verdiego dokonując kondensacji tego wszystkiego, co w treści dramatu jest najważniejsze...