Codzienne refleksje:

Lata uzależnienia od alkoholu jako chemicznej substancji zmieniającej nastrój uczyniły mnie niezdolnym do nawiązywania kontaktu emocjonalnego z innymi ludźmi. Uważałem, że muszę być samowystarczalny i polegać tylko na sobie, i - w świecie ludzi nieodpowiedzialnych - kierować się swoim interesem. W końcu straciłem szacunek do siebie samego i pozostało mi tylko moje uzależnienie; nie umiałem zaufać sobie ani w ogóle w nic wierzyć. Podporządkowanie się i samopoznanie - dzielone z nowicjuszami - pomogły mi zwrócić się w pokorze o pomoc.