Okruchy Nieba:

We współczesnym świecie refleksja nad sobą staje się luksusem, na który coraz rzadziej nas stać. Nie mamy czasu, siły, ochoty, a niekiedy też odwagi na to, by zastanawiać się nad swoim życiem. Ta książka może być w tym pomocna. Autorka stawia w niej szereg pytań – sobie i czytelnikowi. Skłania do wspólnej refleksji nad sobą, swoją wiarą i światem, w którym przyszło nam żyć. Nie jest nachalna. Nie narzuca odpowiedzi. Raczej stara się podpowiedzieć, podsunąć do rozważenia. Jest subtelna, nie drażni tonem mentorki, która wie lepiej. Przypomina pozornie oczywiste prawdy, o których w wirze spraw codzienności zwyczajnie zapominamy. O sile dobrego słowa, uśmiechu, modlitwy… Dzieli się swoją wiarą i jej przeżywaniem, czyni to z radością i entuzjazmem małego dziecka. W czasach narastającego chaosu aksjologicznego i trawiącego naszą kulturę od ponad wieku relatywizmu, lektura Okruchów nieba… może być wytchnieniem i lekiem dla skołatanej duszy/Regis/