Dlaczego nikt nie widzi, że umieram:

Nieuchwytna forma maltretowania Przemoc psychiczna odbywa się po cichu. Na pozor wszystko jest w porządku, ale ofiara jest poddawana nieustannej presji, upokarzana, wykorzystywana. To nic, że sprawca nie bije. Tak manipuluje jej psychiką, że doprowadza ofiarę do stanu, w ktorym zaczyna ona kwestionować własną poczytalność. Odbiera jej wiarę w siebie, a to często boli bardziej niż ciosy. Bardzo wiele Polek zostało tak wychowanych, że kiedy idą w dorosłe życie, są wręcz gotowe na toksyczne związki. Kiedy taka kobieta spotyka kogoś, kto jej mowi, że ją kocha, że jest ważna, oddaje mu się cała, przekonana, że nareszcie jej życie się odmieniło. A kiedy on zaczyna ją krytykować, wpada w popłoch, bo oto wysłał jej komunikat: beze mnie jesteś nikim. Więc stara sie go ugłaskać i zadowolić. Ofiara szybko przestaje w siebie wierzyć. Bo najpierw on pozwolił jej uwierzyć, że jest wyjątkowa, a potem brutalnie odepchnął. Ale nie odchodzi od niego, bo kto ją teraz zechce? Co jej zostanie? Pustka? Więc tkwi w toksycznej relacji, a on przesuwa granice coraz dalej, poddaje ją kolejnym próbom. I stopniowo ona jest coraz bardziej zalękniona, a on rosnie, jest jak balon nadmuchany lękiem kobiety, jak wampir emocjonalny wysysający z niej wszystkie siły. Niszczy jąi nie ma wyrzutów sumienia.