Alte neue Haimat

„Współcześnie z perspektywy kilku dziesiątków lat zrealizowano coś, co dla starszych wydawało się niemożliwe. Oto młodzież, pokolenie, które zna wojnę tylko z podręczników szkolnych i opowiadań dziadków, postanowiło zbliżyć przeżycia obu grup wysiedlonych. Rodziny przesiedlone ze wschodniej niegdyś Polski do Strzelec Opolskich opowiadają i wspominają tamte straszne dni, zaś rodziny z Soest, wysiedleni ze Śląska wspominają swoje dramatyczne pożegnanie z własną ojczyzną, ze Śląskiem, który dawniej był ich regionem. Zestawienie tych opowiadań, wspomnień, nieprzespanych nocy, tęsknoty za własnym domem, za bezpieczeństwem, które on dawał, jest przedmiotem narracji zarówno Niemców jak i Polaków.Z prawdziwym szacunkiem spoglądam na przeprowadzoną przez młodzież polską i niemiecką swoistą „archeologię” w pamięci ludzi starszych, na ich umiejętność wydobycia z głębokich pokładów tej pamięci wspomnień, które przedstawiają nam opisany proces trudnego zakorzeniania się w nowym, nie zawsze początkowo przyjaznym, otoczeniu, a zarazem prezentują tak charakterystyczną dla ludzi starszych chęć pielęgnowania i upiększania wspomnień o starej małej ojczyźnie. Realizowany tu przy pomocy nauczycieli projekt jest wyrazem najlepszej współpracy polsko-niemieckiej i pozwala mieć nadzieję na zasypanie rowów dzielących ciągle jeszcze nasze dwa narody". (Prof. dr hab. Dorota Simonides)