Z goryczy soli moja radość:

To bardzo osobista relacja z odbytego w 1972 roku pierwszego polskiego samotnego rejsu przez Atlantyk. Teresa Remiszewska, urodzona w 1928 roku, wystartowała w na jachcie „Komodor” w Transatlantyckich Regatach Samotnych Żeglarzy (ang. skrót: OSTAR) na trasie z angielskiego portu Plymouth, by po 57 dniach na oceanie dopłynąć do Newport R.I. w USA.Podczas rejsu musiała zmagać się z wieloma przeciwnościami. Zaczęło się od opóźnienia wynikającego z nieprzygotowania na czas jachtu przez stocznię, potem dzień przed startem musiała poddać się operacji w angielskim szpitalu. Startowała w dobę po pozostałych zawodnikach, jednak to był dopiero początek kłopotów. Cały rejs nękały ją awarie: brak łączności radiowej, awarie zasilania elektrycznego i brak prądu, kolejne uszkodzenia różnych urządzeń, wreszcie złamanie samosteru, a na koniec pęknięcie głównego masztu.Mimo przeciwności autorka doprowadziła jacht do Ameryki i zmieściła się w limicie czasu, wyprzedzając kilku zawodników, w tym jedną z dwóch pozostałych kobiet. Niestety stan jachtu nie pozwolił jej zrealizować marzenia jakim była kontynuacja samotnego rejsu dalej wokół świata. Wróciła do kraju i do codziennej pracy ciesząc się jednak ogromną popularnością.Książka stanowi niezwykle szczerą i osobistą relację odsłaniającą nie tylko szczegóły techniczne samotnego żeglowania ale i nastroje, stany ducha i emocje.