Franklinie, pospiesz się

Franklin jest już dużym chłopcem. Umie sam przejść przez ulicę. Sam zapina sobie ubranie na guziki i na zamki. Umie liczyć do przodu i do tyłu. I wcale nie boi się ciemności, kiedy śpi ze swoją przytulanką we własnej skorupie. Jednak Franklin miał pewien problem: był bardzo powolny... Nawet jak na żółwia. Nigdy nie potrafił zdążyć na umówione spotkanie. Wychodził z domu godzinę albo nawet dwie godziny wcześniej, ale czas uciekał mu gdzieś po drodze - gubił się i mały żółwik przychodził na miejsce straszliwie spóźniony...