Kujawskie sypanie wzorów piaskiem

Wzory wysypywane piaskiem stały się jednym z elementów sztuki ludowej charakterystycznych dla zdobnictwa kujawskiego, wyróżniającym gona tle sąsiednich regionów. Zwyczaj ten znany był na Kujawach od 2. poł. XIX w. Rozpowszechnił się w okresie pouwłaszczeniowym wraz ze wzrostem zamożności mieszkańców wsi, której efektem stała się większa dbałości o wnętrza mieszkalne i obejścia. Ta forma zdobnictwa, przekazywana z pokolenia na pokolenie, była domeną kobiet i cieszyła się wśród nich dużą popularnością. Do wysypywania wzorów używano białego piasku przynoszonego lub przywożonego zazwyczaj z tzw. piaśnicy, czyli miejsca gdzie kopano piasek. Musiał być suchy, sypki i miałki, dlatego wymagał odpowiedniego przygotowywania. Dla najstarszych tradycyjnych piaskowych wzorów charakterystyczne były motywy mitycznego drzewa życia, a także nawiązania do archaicznej symboliki solarnej i lunarnej.