Malarz uprzedmiotowiony

Malarstwo Sławomira Tomana już na pierwszy rzut oka zdradza swoje powinowactwa z fotorealizmem, poetyką Neo - Geo i, co za tym idzie, z ikonografią społeczeństwa konsumpcyjnego wraz z immanentnie właściwą mu kulturą masową. Jednocześnie artysta ten w swych wypowiedziach odżegnuje się ad przypisywanych mu ideologii jakoby w swojej sztuce uprawiał krytykę otaczającej go rzeczywistości medialnej. To odróżnia go np. ad Jeffa Koonsa, jednego ze sztandarowych przedstawicieli Neo - Geo, który, ukazując fetyszystyczne przedmioty konsumpcji przypisuje sobie w buńczucznych oświadczeniach" wyzwolicielską misję dla tego co, jego zdaniem, najgłębiej tkwi w człowieku tj. pragnienia komfortu i ciągłych przyjemności Toman stwierdza natomiast, że Interesuje go czysto wizualny aspekt przedmiotu. Będąc absolwentem krakowskiej ASP, CO podkreśla, nawiązuje tym samym do kultywowanej w niej tradycji malarstwa warsztatowego (wszystkie jego obrazy to olej na płótnie). Jednocześnie w sposób dosadnie prosty ukazuje ten szczególny moment zerwania z akademickim studium martwej natury kiedy to, jak powiada, po ukończonych studiach sam musiał znaleźć sobie coś na co mógł patrzeć. I tak oto jego artystyczna wrażliwość skierowała się w stronę przedmiotów kultury masowej. Nigdy za wiele malarstwa w epoce mediów Są to już jednak całkiem inne przedmioty, które nie oddziaływują swoją głębią lecz powierzchnią.