Błogosławiona noc

Kiedy wielu twórców poszukuje przepisu na obraz, konceptu na tyle prostego i powtarzalnego, że czyniącego rozpoznawalnym nazwisko autora na rynku sztuki. Stanisław Wójcicki poszukuje obrazu, którego ogląd, przeżycie estetyczne, doświadczenie zmysłowe, stanowić będzie poznanie rzeczywistości duchowej, prawdy o niej. Wstępem ku temu widzeniu jest właśnie cykl: ,’Noc Ciemna’, który powstał 440 lat od pamiętnego uwięzienia Jana od Krzyża przez braci w celi klasztornej, gdzie przez dziewięć miesięcy przeżywał on swoje oczyszczenie, paschę , która miała go zrodzić dopełni nowego życia w Chrystusie. Obrazy Wójcickiego określa spotkanie z mistyką karmelitańską i dominikańską, w której doświadczenie nocy stanowi istotny etap na drodze do zjednoczenia z Chrystusem i przeobrażenia zmysłów . 'Jest to próba zdefiniowania drogi – pisze Arkadiusz Kolny – we wstępie do katalogu z wystawy – do poznania Piękna poprzez rezygnację z koloru na rzecz syntezy, narracji na rzecz symbolu. (…) Noc Ciemna Stanisława to noc zmysłów, to noc poszukiwania formy, dawania powodów, by Piękno mogło wpłynąć w dzieło – lub nie’.