Gatunek tradycyjny: portret

Wystawa prezentuje możliwie pełny przektrój twórczości Freuda, od wczesnego okresu twórczości (najstarsze prace na wystawie pochodzą z 1940 roku) po obrazy tworzone na krótko przed śmiercią. Celem wystawy jest ukazanie konsekwencji artysty w przelewaniu uczuć na dzieła, podkreślenie jego wrażliwości i intensywnego przekazu. Grymasy twarzy, niedoskonałości ciała ludzkiego, konwencjonalne gesty - to esencja portretów Freuda. Freud słynął ze swego perfekcjonizmu - dzieła, nad którymi pracował, poprawiał i przerabiał wielokrotnie; proces twórczy mógł trwać nawet kilka lat, co sprawiało, że jego modele nie zawsze chwalili sobie współpracę z malarzem. Efektem jednak były prace dopieszczone i doskonałe w każdym detalu. Inną jego cechą była praca z bardzo szczególnym rodzajem modeli: często prosił o pozowanie członków rodziny i przyjaciół, co nadawało obrazom rys szczególnej intymności, przy swoim wyciszeniu odbijają prawdę o naturze człowieka, którego przytłacza strach przed śmiercią.