Krzysztof Wodiczko, "Na rzecz domeny publicznej"

Wystawa przybliżała praktykę Krzysztofa Wodiczki, pioniera działań artystycznych w przestrzeni publicznej, jednej z najbardziej znaczących postaci sztuki krytycznej. Wodiczko, podtrzymując tradycję awangardy, wypracowuje technologię niezgody i przekształcania rzeczywistości – wydobywa krytyczny i utopijny wymiar sztuki rozumianej przez niego jako praktykowanie demokracji. Wystawa Na rzecz domeny publicznej ukazywała zróżnicowany dorobek artysty, podkreślając jednocześnie znaczenie jego wczesnej twórczości, w której zostało zainicjowane przejście od zagadnień artystycznych do problematyki społecznej oraz od sfery prywatnej do przestrzeni publicznej. Na ekspozycji w retrospektywnym przeglądzie prac – w nie do końca chronologicznym układzie – znalazły rozwinięcie zasadnicze wątki działań artystycznych Wodiczki z lat 1969–2014. Prace z lat 70. zostały przypomniane jako kluczowe dla jego późniejszej praktyki, w której imperatyw etyczny łączy estetykę z polityką. Okres ten charakteryzują interdyscyplinarne eksperymenty oraz łączenie konstruktywistycznej tradycji z doświadczeniami projektanta i neoawangardowego artysty sytuującego się w kontekście ówczesnych wydarzeń.