Nowy Duch

Wystawa jest próbą dookreślenia zjawisk w najnowszej sztuce polskiej, których cechą charakterystyczną jest zwrot w kierunku świeckiej duchowości oraz potrzeby konstruowania, komunikowania i badania indywidualnych światów wartości w kontakcie z Innymi, w sprywatyzowanej i niezależnej względem instytucjonalnych religii oraz ideologicznych sporów przestrzeni. Wybrani artyści koncertując się na pracy z codziennością, szukając kontaktu z człowiekiem oraz naturą ustalają swoje relacje ze światem i społeczeństwem. Poszukiwania te zdają się być odpowiedzią na dominujący paradygmat rozwoju jednostki jako zatomizowanej, dążącej do maksymalizacji wymiernych korzyści w oparciu o neoliberalny model funkcjonowania.