Trzy sny:

Fragment tekstu: „ Ideą towarzyszącą przez wiele lat wystawie Witosławowi Czerwonce była idea działania autonomicznego, traktowana jako priorytet niemal przez wszystkich artystów kierunków awangardowych. Jej celem było zbudowanie takiego rodzaju gestu artystycznego, gdzie „własna rola kreacyjna sprowadzona byłaby do minimum”. Procesualny i automatyczny, powtarzalny i bezosobowy stosunek o rzeczywistości zewnętrznej miał na celu wyeliminowanie z dzieła sztuki wszelkiej dodatkowej, poza obrazowej treści. Artystom broniącym autonomii sztuki (co czynili w obronie „wyższych uniwersalnych wartości”) rozum nie dopuszczał do wyrażania emocji, umysł rządził instynktami, a wyobraźnię i intuicyjne działania wypierała przewidywalna i z góry założona przez twórcę teoria gry, koncept, piękno abstrakcyjnego, hipotetycznego modelu świata, przynależnego jedynie do świata sztuki”.