Surkonwencjonalizm Pawła Szymańskiego:

Postmodernizm byłby taką tendencją w muzyce (…), która niejako w centrum uwagi umieszcza odwoływanie się do tradycji w poczuciu pewnego zużycia się i niemożności kreowania rzeczy nowych. Jednocześnie odwoływanie się do tej tradycji odbywa się z jakiegoś innego poziomu świadomości, a więc w sposób różny: albo ironiczny, albo paradoksalny; mówiąc metaforycznie – jest jakiś cudzysłów, jakaś gra. To z kolei jest chyba zbieżne z ideą postmodernizmu w architekturze, gdzie powracają pewne elementy tradycji, ale nie są one koherentną próbą kontynuacji jakiegoś dawniejszego stylu, tylko stanowią grę konwencjami, grę ułudami, złudzeniami. Czy moja muzyka się w to wpisuje? Jeżeli ktoś mówi, że tak, ja przyjmuję to za dobrą monetę (Paweł Szymański w rozmowie z autorką, listopad 2009).