Józef Mehoffer

Ramy czasowe artystycznej działalności Józefa Mehoffera (1869-1946) obejmują ponad półwiecze: od prac młodzieńczych wykonywanych jeszcze pod okiem Matejki około roku 1890, aż po te z lat drugiej wojny światowej. W tym czasie jego twórczośc znacząco ewoluowała. Najwybitniejsze działa artysty powstały w szeroko rozumianym okresie przełomu wieków XIX i XX, określanym mianem Młodej Polski, kiedy to sztuka polska osiągnęła niespotkaną wcześniej ani też później bujność, żywiołowość i bogactwo. W plejadzie młodopolskich indywidualności artystycznych Józef Mehoffer zajmuje ważne miejsce. Uprawiał wiele dziedzin sztuk plastycznych. Projektował malarstwo ścienne i witraże i z reguły osobiście uczestniczył w ich realizacji. Tworzył obrazy sztalugowe, grafikę warsztatową i użytkową. Wykonywał liczne studia rysunkowe - zwykle węglem lub czarną kredką. Posługiwał się akwarelą i gwaszem, próbował też sił w pastelu. W jego dorobku znalazły się aranżacje wnętrz, zrealizowane projekty dwu własnych ogrodów, projekty scenografii. Swoje poglądy na temat sztuki publikował w formie rozpraw i artykułów. Pozostawił obszerny dziennik (1891-1897) oraz bogatą korespondencję. Należał do grona założycieli Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka". Przez lata był profesorem w krakowskiej uczelni artystycznej i parokrotnie piastował godność jej rektora. Zdobył liczne nagrody w kraju i za granicą.