Jeszcze tu nie byłem

Najtrudniejsze jest to, co wydaje się nieistotne, ale jednocześnie wymaga od artysty wzniesienia się ponad oczywistą wizualność - jak czysty papier, który jest jednocześnie pełen gestów i emocji. Emocjonalny ładunek ciszy jest o wiele bardziej wyjątkowy niż krzyki wszechobecnych mediów, szokujące swoją agresywnością. Moment, w którym sztuka zlewa się z przestrzenią i staje się niewidzialna jak powietrze – tak najprościej można opisać fascynujący świat minimalistycznej poezji Jiříego Kovandy. Tytuł wystawy i zarazem publikacji - jeszcze mnie tu nie było - wymyślony przez Jiříego Kovandę przepełniony jest ładunkiem emocjonalnym i oddaje poetycką wrażliwość artysty oraz nieustanną aktualność formułowanych przez czterdzieści lat pytań i wątpliwości jego pracy. Jej misja odzwierciedla uczucia i emocje autora, związek sztuki z upływającym czasem.