O sztuce sakralnej przemyskiej eparchii słowem i obrazem

"Jeden z Ojców Kościoła, święty Jan Złotousty, nauczał: Świątynia jest miejscem Aniołów, Archaniołów, Królestwem Boga, samym Niebem. Ilekroć gromadzimy się w cerkwi na modlitwie, otwiera się Brama Niebios. W bliskości Chrystusa i świętych, spoglądających z ikon poprzez płomienie świec i kadzidlany dym, w obrzędowym ruchu i śpiewie wiernych prawdziwie stajemy się mistycznym obrazem Cherubinów - ikoną Niebiańskiej Liturgii. Ciągłe uobecnianie Ofiary Chrystusa sprawia, że świątynia Nowego Testamentu jest nie tylko punktem geograficznym, lecz staje się centrum Wszechświata. Każde z miejsc sprawowania Eucharystii - zjednoczone z Niebem - jest Drabiną Jakubową i Drzewem Krzyża, dzięki którym Bóg zstępuje na ziemię. W tym właśnie wyraża się najgłębszy i podstawowy sens wzniesienia cerkwi - budowli z drewna lub kamienia." (fragment)