Teatr Lalek "Bajka":

„[...] Znakomity polski lalkarz, Jan Wilkowski, powiedział: „Teatr lalek nie może, nie powinien, nie wolno mu być powtórzeniem teatru człowieka. Sens naszej sztuki nie leży w naśladowaniu człowieka lalką, choćby ta lalka była człekokształtna. Lalka jest formą plastyczną, a jej życie jest życiem tej formy. Życie barw, kształtów na scenie nie może się opierać na tych zasadach dramaturgicznych, na jakich jest oparty dramat tzw. „teatru żywego". A na jakich? Ba, gdybyśmy to wiedzieli". Podstawową rolę w teatrze lalek gra więc intuicja, stopień umiejętności wniknięcia w świat dziecka. Dwadzieścia pięć lat „Bajki", to właśnie długi okres nabywania takich umiejętności, nabywania intuicji. A trzeba by jeszcze podkreślić tę problematykę od strony widowni, od strony chłonnego i otwartego umysłu dziecka, oddać słowo przedszkolakom, uczniom... To także już dwudziestopięciolecie wyrażające się przywiązaniem do wysiłków zespołu, jego rzadką popularnością. „Bajka" pójdzie dalej zdobywając nowe obszary [...]". (fragm. tekstu)