Historia literatury południowoafrykańskiej:

Początek XX wieku był w Afryce Południowej czasem modernizacji, coraz większych napięć społecznych i politycznych, a zarazem tworzenia wielu mitów, które zdefiniowały całe stulecie. Książka przedstawia literaturę południowoafrykańską w fazie przechodzenia od przylądkowego wariantu niderlandzkiego do usamodzielniającego się języka afrikaans. Traktuje ją przy tym nie tylko jako zbiór dzieł literackich, lecz także jako element kultury pamięci, np. teksty dia-ryczne i wspomnienia z wojny anglo-burskiej odegrały ważną rolę w kreowaniu tożsamości Burów/Afrykanerów, a z czasem dały podstawy całej południowoafrykańskiej gramatyce kulturowej. Przedstawiając dwie generacje pisarzy z lat 1900-1930, które wytyczyły zasadnicze kierunki rozwoju przyszłej literatury, prof. Jerzy Koch pokazuje, jak literatura wspierała proces emancypacji języka, a powstawanie zrębów kanonu interpretuje, odwołując się do teorii przyspieszonego rozwoju młodych literatur.