Śląsk i Polska wobec powstania czeskiego

„W historiografii europejskiej pomija się nieraz dzieje Polski nawet wtedy, kiedy jej rola była czołowa, kiedy jej wpływ na wypadki był rozstrzygający, kiedy stanowiła czynnik nie drugo- albo trzeciorzędny, ale pierwszorzędny na arenie dziejowej. Dlaczego tak jest, łatwo wytłumaczyć. Po pierwsze z powodu nieznajomości dziejów Polski, wynikającej z niedostępności źródeł, rozsypanych i nieuporządkowanych; rzecz ma się z nimi zupełnie inaczej niż ze źródłami odnoszącymi się do dziejów innych narodów, których zawieruchy nie rozproszyły po świecie. Ale jest i wzgląd jeszcze inny. To patrzenie na Polskę wieków minionych przez pryzmat doby dzisiejszej, przez pryzmat wymazanej karty dziejowej - po części może mimowolne, częściej świadome - owo pomijanie ludzi niemiłych sobie, umniejszanie ich zasług przez zamilczanie". (Wstęp, fragm.)