O narracji szczelinowo-błonkowej:

W artykule tym omówiono możliwości wykorzystania metafor pęknięć i błon w nauczaniu pisania akademickiego. Wskazano, że to właśnie zajęcia z pisania mogą stanowić punkt oporu wobec przekształceń uniwersytetu ukierunkowanych na neoliberalną wydajność. Zadania intelektualno-emocjonalne stawiane przez Brach-Czainę w poruszaniu się po bibliotece i egzystencji pozwalają na inicjowanie konkretnych zadań na poziomie opisu literackiego, metafor i emocji. W artykule tym dokonano wstępnej paraleli między projektami Jolanty Brach-Czainy i Susan Sontag. Zanurzenie obu w modernizmie i jego późniejsza transgresja, zwłaszcza znaczenie, jakie obie przywiązują do metafor, pozwala na tak zbieżną lekturę. Ponadto w swoich intelektualnych biografiach obie są postaciami autorytetu.