Uczenie się na własnych błędach:

W książce Uczenie się na własnych błędach autor zgłębia problemy nieodłącznie związane z psychoanalizą, a zwłaszcza te wynikające z przekonania analityka, że zna on umysł pacjenta lepiej od właściciela, które to przekonanie czyni go ślepym na własne błędy. Patrick Casement przygląda się procesom superwizji i wewnętrznej superwizji, które pomagają terapeutom pogłębiać świadomość doświadczenia pacjenta w trakcie klinicznego spotkania. Szczególnie interesuje się kwestią błędów i rozgrywania w działaniu samego analityka. Casement ilustruje swoje tezy licznymi przykładami klinicznymi, uwzględniając przy tym przeszło 100-letnią historię psychoanalizy. W ten sposób dowodzi, że w praktyce klinicznej lepszy od dogmatów jest otwarty umysł.