"Mimo, że jestem chory i jak ocet kwaśny, ale chwytam za pióro":

W pracy zebrano i opracowano listy wymieniane między Karolem Estreicherem i Józefem Ignacym Kraszewskim w latach 1867-1886. O ile rękopisy Estreichera były stosunkowo klarowne i przejrzyste, o tyle autografy Kraszewskiego nastręczały wiele trudności w odczytaniu z powodu nieprzystępnego charakteru jego pisma. Ze względu na bogatą tematykę korespondencji dotyczącą czasów minionych obcych dla czytelnika oraz szeroki zakres zainteresowań piszących, konieczne było przygotowanie aparatu krytycznego. Wyjaśnienia i informacje bibliograficzne, rzeczowe oraz słownikowe umieszczono w przypisach. Korespondencja pozwala odsłonić codzienność nie tylko Estreichera i Kraszewskiego, ale także ich najbliższych, m.in. sprawy rodzinne, choroby i wyjazdy wakacyjne. Wczytując się w listy można również określić, w jaki sposób ich autorzy zdobywali oraz wymieniali informacje, a także wspierali się w zbieraniu materiałów i źródeł do prac literackich. Wreszcie jest to świetny materiał do poznania kultury i obyczajów w XIX wieku. Rękopisy pochodzą z dwóch źródeł: z Biblioteki Jagiellońskiej (23 listy od Estreichera do Kraszewskiego) i Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie (wymiana 132 listów pomiędzy Estreicherem i Kraszewskim).