Myśliwice, Myśliwice

Andrzej SOSNOWSKI: „Myśliwice, Myśliwice (por. Wielopole, Wielopole) – naturalnie polifoniczne → pandemonium lub tzw. czarne → jasełka, → misterium (post)historyczne, (…) kompaktowa opera seria w upiorze (humorze) buffo → prozy, a inaczej: zwiadowczy zjazd w głąb „zabezpieczonych” kopalń języka”. Wawrzyniec BRZOZOWSKI: „Gdy wyzbywszy się naszych czytelniczych nawyków, pozwolimy się porwać Myśliwicom, Myśliwicom – opowieści o upadku pewnego miasta, a zarazem uniwersalnej paraboli rozkładu i trwania – czeka nas podróż zaiste niezwykła, trip niemalże narkotyczny.” Tadeusz SŁAWEK: „Książka Krzysztofa Bartnickiego zachwyca, a może raczej zaskakuje i zachwyca.”