Niemiecka broń pancerna: dywizja pancerna

Niemiecka dywizja pancerna, wyposażona w najnowocześniejszy sprzęt wojskowy, była samodzielnym związkiem taktycznym, zdolnym do przełamania nieprzyjacielskich linii obronnych, likwidacji oporu przeciwnika na zdobytym terenie i ustanowienia nowej linii frontu. Pierwsze trzy niemieckie dywizje pancerne powstały w 1935 roku z inicjatywy i pod nadzorem Heinza Guderiana. Zyskały reputację dzięki taktyce blitzkriegu i błyskawicznym zwycięstwom militarnym w latach 1939–1940. Do czasu gdy Niemcy zaatakowały Związek Sowiecki, liczba tych formacji wzrosła do 21. Ich organizacja (liczba pułków, batalionów oraz typy używanych pojazdów) nieustannie się zmieniała, gdyż wyciągano wnioski z przebiegu walk i problemów z wyposażeniem tych dywizji w odpowiedni sprzęt. Trzeci tom kompendium Niemiecka broń pancerna to wyczerpujące źródło wiedzy o strukturze i historii najpotężniejszej formacji sił zbrojnych Trzeciej Rzeszy. Autor przedstawia fascynujące dzieje dywizji pancernych – od powstania w latach przedwojennych, po rozwój i ewolucję w okresie wojny – oraz dokładny opis wszystkich jednostek w ich składzie i działania na polach bitew. Szczegółowo opisuje struktury organizacyjne oraz doświadczenia bojowe tych dywizji na frontach drugiej wojny światowej. Publikacja powstała w oparciu o bogate źródła z lat przedwojennych i wojennych. Tekst został zilustrowany wykresami i tablicami, cytowanymi fragmentami autentycznych wojennych raportów oraz efektownymi, nieznanymi wcześniej zdjęciami z archiwów i zbiorów prywatnych. Thomas Anderson jest uznanym specjalistą w dziedzinie niemieckich opancerzonych wozów bojowych z lat drugiej wojny światowej i autorem licznych poświęconych im książek. Nakładem Wydawnictwa RM ukazały się jego monografie "Pantera" (2018) i "Tygrys" (2022), dwa pierwsze tomy "Niemieckiej broni pancernej" (2022), a także kompendium "Czołgi II wojny światowej" (2021). [opis pochodzi z okładki]