Kwiaty wodne

„Kwiaty wodne” to saga rodzinna będąca egzemplifikacją dziejów serbskiej burżuazji. Jest to na Bałkanach klasa zapóźniona w pewnych procesach historyczno-społecznych, za co przyszło jej płacić podczas wojny i w okresie, który po niej nastąpił; schyłek tej klasy przejawia się we wszelkich formach rozbicia psychicznego i moralnej degrengolady. Ta powieść-esej przez pryzmat jednostkowych losów oraz losów całej warstwy społecznej ukazuje niezwykle skomplikowany tok powojennej historii Jugosławii; z tak drapieżnym obrazem tego okresu w twórczości pisarzy jugosłowiańskich czytelnik polski spotyka się po raz pierwszy.