Kinematografia i literatura sardyńska a tożsamość regionalna:

Książka Ewy Baszak wpisuje się w aktualną problematykę rozwijaną w filmoznawstwie, a mianowicie badania kina regionalnego. We Włoszech regiony od 1975 roku negocjują z rzymską centralą zakres swojej autonomii w produkcji filmowej na rzecz decentralizacji. Badacze mówią wręcz o dewolucji kina włoskiego od państwa do regionów, czyli przejęcia zadania wyższego organu przez organ niższego szczebla — regionalne komisje filmowe. Co więcej, rozwija się badania kina turyńskiego, neapolitańskiego, sycylijskiego, zainicjowano też badania kina sardyńskiego. Autorka łączy kompetencje filologiczne (literaturoznawstwo, italianistyka) z umiejętnościami wykształconymi na kierunku dziennikarstwo i komunikacja społeczna. Przedmiotem jej zainteresowania jest tożsamość sardyńska, którą zdecydowała się zbadać pod kątem kulturowym. Tytuł książki daje pierwszeństwo kinematografii, ale wskazuje źródło — literaturę, z której zaczerpnęła ona wzory, w rezultacie czytelnik nabiera przekonania o nierozerwalności obu dziedzin w kształtowaniu współczesnej tożsamości sardyńskiej, jej dwóch filarów. Podtytuł wskazuje ten kierunek przepływu inspiracji: z powieściopisarstwa Grazii Deleddy, datowanego na początek XX wieku, aż do filmów Salvatore Mereu, uznawanego za jednego z twórców nowego kina sardyńskiego z początku XXI wieku. [Fragment recenzji dr hab. Moniki Talarczyk, prof. Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. L. Schillera w Łodzi]