Sterowniki programowalne:

Wśród urządzeń współczesnej automatyki przemysłowej szczególne miejsce zajmują sterowniki programowalne. Kupując nowoczesny regulator mikroprocesowy, najczęściej oczekujemy bowiem, że dzięki wbudowanej weń funkcji samonastrajania nie będziemy zajmować się doborem wartości jego nastaw - oczywiście poza wartością zadaną. Natomiast nawet najnowocześniejszy sterownik programowalny to urządzenie, które dopiero w wyniku zaprogramowania może stać się użytecznym elementem układu automatycznego sterowania. Dzięki rozwojowi mikroelektroniki i informatyki rynek sterowników programowalnych zmienia się bardzo szybko. Programowanie sterowników przestaje być sztuką dostępną jedynie dla "wtajemniczonych", a staje się jeszcze jedną - standardową wręcz - umiejętnością praktyczną, którą posiąść powinni inżynierowie i technicy różnych specjalności. Powszechnie dostępna literatura poświęcona sterownikom programowalnym to głównie katalogi i instrukcje fabryczne opisujące możliwości funkcjonalne poszczególnych typów sterowników. Znacznie mniej jest natomiast wydawnictw poświęconych zasadom i sposobom poprawnego wykorzystania sterowników programowalnych. Wiedzę na ten temat zdobywają automatycy, programiści i użytkownicy sterowników samodzielnie - podczas budowania, uruchomiania i eksploatacji układów sterowania. Metoda prób i błędów może być jednak dość "kosztownym" sposobem nauki i dlatego celem niniejszej pracy było przedstawienie podstawowych problemów związanych z użyciem sterowników programowalnych. Z tego także powodu w pracy nie opisano szczegółowo żadnego konkretnego sterownika programowalnego, ale skoncentrowano się na ogólnych właściwościach wspólnych wszystkim sterownikom. Wprawdzie praca jest przeznaczona dla studentów kierunku automatyka i robotyka, jednak może być przydatna także osobom zajmującym się automatyzacją i eksploatacją procesów wytwórczych zautomatyzowanych z użyciem sterowników programowalnych. - [od Autora]