Pożarnictwo polskie na Zaolziu:

„W specyficznych warunkach Śląska Cieszyńskiego, później Zaolzia, pożarnictwo polskie spełniało dodatkowe zadania: utrwalało w polskiej ludności miejscowej przywiązanie do swej narodowości, pomagało w znacznym stopniu hamować zapędy germanizacyjne, później czechizacyjne. Dla wzniosłych ideałów poświęcenia, ofiarności oraz osiągnięć polskiego ruchu pożarniczego należy opracować jego dzieje i tym samym uchronić jego dorobek od zapomnienia. Niniejsze opracowanie zajmuje się powstaniem i rozwojem polskich ochotniczych straży pożarnych na Śląsku Cieszyńskim do 1920 r., a po jego podziale już tylko na Zaolziu, czyli w Czechosłowacji. Straże zakładowe i miejskie nie będą brane pod uwagę, zaś ochotnicze straże czeskie i niemieckie tylko o tyle, o ile to miało związek z rozwojem polskiego pożarnictwa ochotniczego". (Wstęp, fragm.)