Naturakultura:

Artykuły zebrane w tym tomie wpisują się we wciąż aktualne dyskusje lokujące się w nurcie posthumanizmu i postantropocentryzmu, dla których kluczowe jest uznanie ważności tego, co inne-niż-ludzkie, a co nieodłącznie wiąże się z nieuniknioną zmianą pozycji zajmowanej dotąd przez człowieka, który utracił swoją priorytetową wagę. Naturakultura wyraźnie to pokazuje, bowiem podstawą rozważań podjętych przez autorów nie jest analiza procesów prowadzących do decentralizacji pozycji człowieka, ale wysunięcie na pierwszy plan tego, co inne-niż-ludzkie (zwierząt, roślin, rzeczy i in.) w świecie, który jako formacja człowieka (antropocen) doszedł do swojego krytycznego momentu. Książka ta jest świadectwem, że krytyczny wgląd w rzeczywistość staje się metodą badawczą. Dodam, że będzie też cenną lekturą nie tylko dla studentów nauk humanistycznych.