Pamiętnik

To niedawno odnalezione i niepublikowane dotychczas dziełko w swoisty sposób łączy cechy zarówno pamiętnika, jak też dziennika. z kart możdżeniowego pamiętnika niezbyt głośno wybrzmiewają karabinowe salwy. Z rzadka też słychać na nich huk armat. O wiele bardziej przytłacza za to proza codziennego, wojennego życia: przemarsze, patrole, aprowizacyjne wypady. Chłód, deszcz, zmęczenie. Ot, zwyczajna żołnierska mizeria. Ale właśnie ów niesłychany brak patosu i prostota języka nadaje pamiętnikowi walor niezaprzeczalnego autentyzmu.