Tragikomiczna historia książęcego błazna uśmierconego kiełbasą

Tekst autorstwa mediewistki dr Marzeny Marii Głodek omawia funkcjonowanie błaznów na dworach Europy od antyku po czasy nowożytne. Relacjonuje ich niełatwą, nierzadko uprzywilejowaną egzystencję, naznaczoną pogardą i poniżeniem. W części poświęconej wesołkom-kpiarzom zatrudnionym na dworach Gryfitów, przywołuje nieliczne wzmianki o błaznach Warcisława V (1326-1392) i Bogusława X Wielkiego (1454-1523). Szerzej relacjonuje życie i zlepek legend o znanych z imienia i nazwiska wesołkach Mikołaju Hinze i Hansie Mieske, zatrudnionych na dworach Jana Fryderyka (1542-1600) i Filipa II (1573-1618). Opisuje zachowaną płytę nagrobną z 1599 Mikołaja Hinzego, na której trefniś został uwieczniony z narzędziem, które wg legendy przyczyniło się do jego zgonu w niezwykle dramatycznych okolicznościach. Kończąc, kreśli symbolikę zegara zamkowego z postacią błazna triumfalnie odmierzającego czas.