Zaklinowani czarodzieje

Tytuł tej książki w najmniejszym stopniu nie jest ironiczny. Termin "zaklinowani czarodzieje" dotyczy tutaj tych wszystkich, którzy nie mogąc pogodzić się z dręczącą ich rzeczywistością, starają się ją zmienić. Jedni robią to na trzeźwo, poprzez żmudne działania i dociekania, inni starają się uciec w odurzony stan umysłu. Ci drudzy znajdują w tym stanie uwolnienie od trudów życia zewnętrznego i wewnętrznego, ale pozostają zaklinowani w iluzjach i nie są w stanie powrócić do normalnego życia. W końcu nierzeczywisty, czarodziejski wymiar odurzenia zaczyna być dla nich koszmarnym więzieniem, równie dokuczliwym jak trzeźwa rzeczywistość.(…) Poszczególne rozdziały tej książki są sprawozdaniem z terapii skutecznych, nieskutecznych i takich, o których rezultatach trudno jednoznacznie wyrokować. Są też sprawozdaniem z życia codziennego prywatnych gabinetów i placówek publicznej służby zdrowia, w których pracują nielękający się trudnych wyzwań specjaliści, zaklinowani w codziennej żmudnej pracy czarodzieje. (Wojtek Hańbowski fragment Wstępu)