Etyka niezależna w Polsce

"Etyka niezależna doczekała się w Polsce wielu opracowań pisanych zarówno przez jej przeciwników, jak i zwolenników. W zasadzie wszystkie dotychczasowe opracowania na jej temat są reakcją na opublikowanie przez Tadeusza Kotarbińskiego w ramach Biblioteczki „Po Prostu” niewielkiej broszury zatytułowanej Sprawy sumienia. Otwiera ją właśnie publikacja zatytułowana przez autora Zagadnienia etyki niezależnej1. Z wielu jednak względów można potraktować ten nurt jako rezultat pewnego intelektualnego procesu w polskiej humanistyce, który został zapoczątkowany jeszcze przez nurt klasycznego pozytywizmu, a jego rezultatem był zamysł, który stanowi z pewnością jedno z największych osiągnięć rodzimej myśli etycznej. Etyka niezależna Tadeusza Kotarbińskiego zatem nie przypadkiem w znacznym stopniu zdominowała polską debatę etyczną przez ponad dwa dziesięciolecia, w latach 1956-1981, czyli aż do śmierci Kotarbińskiego. Stało się tak niejako niezamierzenie, gdyż sam autor Traktatu o dobrej robocie nie miał zamiaru, przynajmniej początkowo, budować własnej koncepcji etyki. Należałoby raczej stwierdzić, że zastanawiał się nad filozofią oraz nad jej zadaniami, jakie ma do spełnienia w społeczeństwie, tylko niejako przy okazji starał się określić rolę etyki w życiu człowieka." (fragment wstępu)