Leczenie w neurologii

Jeszcze 30 lat temu neurologia była uważana za dziedzinę o doskonałej diagnostyce, lecz ograniczonych możliwościach terapeutycznych. Od tego czasu nastąpiły wielkie zmiany. Pojawiły się nie tylko skuteczne terapie wielu chorób neurologicznych, ale również z dużą dynamiką następuje rozwój możliwości naukowego potwierdzenia metod leczenia. W udarze mózgu główne postępy terapeutyczne dotyczą trombektomii u pacjentów z niedrożnością dużych tętnic zaopatrujących mózgowie, a w przypadku migotania przedsionków stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych, niebędących antagonistami witaminy K. W epilepsji pojawiły są zarówno nowe leki przeciwpadaczkowe, jak i lepsza terapia stanu padaczkowego, oparta na dowodach naukowych. Stwardnienie rozsiane wraz z innymi obszarami neuroimmunologii jest zagadnieniem o ekstremalnej dynamice, każdego roku następuje dopuszczenie do leczenia dwóch bądź trzech nowych substancji o działaniu immunomodulującym. Po raz pierwszy dostępne są również terapie postaci przewlekle postępującej stwardnienia rozsianego. W chorobie Parkinsona opracowano nowe metody leczenia zaawansowanych stadiów schorzenia. W przypadku migreny nowe podejście terapeutyczne w jej profilaktyce stanowią przeciwciała monoklonalne przeciwko CGRP.