Kształtowalność:

Książka Magdaleny Hoły-Łuczaj jest bardzo rozważną i oryginalną próbą takiego namysłu filozoficznego, który, nie rezygnując z podejmowania najważniejszych, „odwiecznych” pytań, jest czuły na wyzwania i charakter współczesnego świata. Nie jest to więc filozofia uprawiana zza biurka, którego jedynym otoczeniem są regały pełne książek, a widok z okna zasłaniają mury wielowiekowych budowli, lecz jest to filozofia uprawiana w duchu perypatetyckim, przemierzająca zarówno urocze okolice przyrody, jak i głośne ulice współczesnych miast, patrząca przyjaznym, radosnym okiem na świat rzeczy, zwierząt, roślin i ludzi, w ich wzajemnym oddziaływaniu, współbyciu i współumieraniu. Choć rozważania Magdaleny Hoły-Łuczaj osadzone są na bardzo ogólnych przesłankach, zaczerpniętych z filozofii Heideggera, przez cały czas starają się trzymać blisko „rzeczy samych”, być w świecie i z czułością pozwalać się jawić temu, co jednostkowe. [z recenzji dra hab. Daniela R. Soboty, prof. PAN]