Starosielce:

Oddana do użytku w 1873 r. stacja na linii kolei brzesko-grajewskiej, chociaż powstała na gruntach wsi Klepacze, swoją nazwę przyjęła od istniejącej w jej pobliżu miejscowości o nazwie właśnie Starosielce. Dzieje tej wsi są znacznie starsze i były ściśle związane z historią Białegostoku, który ostatecznie w 1919r. wchłonął ją w swoje granice. Od tego momentu postępował zanik odrębnej tożsamości wsi Starosielce. Jej los przypieczętowało włączenie do Białegostoku w 1954r. miasteczka Starosielce – wieś, pozostająca od końca XIX w. w cieniu dynamicznie rozwijającej się osady, zaczęła być traktowana po macoszemu jako ta mniej istotna strefa Białegostoku. Odcięta od śródmieścia liniami kolejowymi oraz szosami, była włączana albo do dzielnicy Nowe Miasto, albo Bażantarni, ostatecznie zaś stała się niewiele znaczącą Ścianką. Między innymi dlatego zdecydowanie większym zainteresowaniem wśród białostoczan cieszy się historia dawnego miasteczka Starosielce, podczas gdy miejscowość, która „użyczyła" jej swojej nazwy, stała się poniekąd zapomniana. Dlatego książka ma bardzo ważną misję – została w całości poświęcona dziejom wsi Starosielce oraz jej mieszkańcom, ponieważ celem autorów jest przywrócenie im należytego miejsca w zbiorowej pamięci współczesnych białostoczan.