Sztuka europejskiego baroku

Przedstawiona w tomie zatytułowanym Sztuka europejskiego baroku Anglia|Francja problematyka dotyczy krytyki stylistycznej, wykonawczej i estetycznej sztuki (w tym muzycznej) owych dwóch ośrodków, w których krystalizował się barok. Ponieważ termin barok został zapożyczony do muzyki z historii sztuki, a jak wiadomo główne nurty w muzyce odpowiadają nurtom w malarstwie czy w literaturze, tom wzbogacono o wywody dotyczące sztuki w ogóle – w zakresie barokowej architektury krajobrazu, grafiki francuskiej oraz założenia pałacowo-ogrodowego entre cour et jardin. Zamieszczone w niniejszej publikacji teksty poruszają owe fundamentalne dla tych ośrodków idee i kwestie. Tom otwierają rozdziały z zakresu sztuk pięknych autorstwa Zofii Krasnopolskiej-Wesner, w których autorka wprowadza czytelnika w barokową sztukę francuską dotyczącą ogrodów André Le Nôtre’a, popularnego w okresie baroku francuskiego typu założenia pomiędzy dziedzińcem a ogrodem znajdującego się w Wersalu i założenia parkowego w Vaux le Vicomte oraz francuskiej grafiki Jacques’a Callota. Rozdział Macieja Zakrzewskiego otwiera część publikacji poświęconą zagadnieniom stricte muzycznym. Autor dokonał analizy muzyki organowej i organowej kultury francuskiej, które kształtowały się po rewolucji. Łukasz Kołakowski w swym tekście dotyka szkoły l’école classique we francuskiej muzyce organowej wraz z ukazaniem szerokiego kontekstu jej powstawania oraz działalności. Filip Presseisen w rozdziale przedstawił idiom francuski w wybranych kompozycjach organowych J.S. Bacha, uwzględniając omówienie tzw. ravalement w organach. W rozdziale Aleksandry Rupocińskiej omówiona została księga VI Jeana Baptiste’a Barrière’a Sonates et pièces pour le clavecin zawierająca zbiór francuskich utworów klawesynowych. W rozdziale Justyny Wróblewskiej można odnaleźć rozważania na temat twórczości ostatniej generacji klawesynistów francuskich. Z kolei Urszula Jasiecka-Bury podjęła się analizy i interpretacji organowych Voluntaries Johna Stanleya – organowych dzieł improwizowanych reprezentatywnych dla angielskiego baroku. Monografię tematyczną zamyka rozdział Michała Wojnarowskiego, w którym Autor przed-stawił historię powstania kompozycji musicalowej The Beggar’s Opera Johna Gaya oraz dokonał próby wyjaśnienia roli, jaką odegrało dzieło w kształtowaniu popularnego teatru muzycznego w anglosaskim kręgu kulturowym. Podjęte w niniejszej monografii wieloaspektowe dyskursy naukowe potwierdzają szerokie zainteresowanie wyrafinowaną sztuką złotego wieku, która jest wyrazem ciągle ponadczasowego piękna.