Czarny Dunajec:

"Czarny Dunajec. Monografia etnograficzna" była wydana w 1907 roku jako częśc Materiałów Antropologiczno-Archeologicznych i Etnograficznych staraniem Komisji Antropologicznej Akademiii Umiejętności w Krakowie. W pracy swojej autor dokładne badania etnograficzne zawarł w następujących rozdziałach: Historia i statystyka. Strój. Zatrudnienie-Wyrób oleju i piwa. Rolnictwo. Budownictwo-sprzęty domowe. Narzędzia rolnicze. Warsztat tkacki. Muzyka, taniec, gry i zabawy. Zwyczaje coroczne. Zwyczaje przygodne. Pogrzeb. Medycyna. Wierzenia. Stosunki prawne i zwyczajowe, rodzinne i społeczne, Wójt i rada gminna i jej budżet, służebności gminne. Język. Już tytu ły poszczególnych części ukazują szeroki i obszerny zakres badań Józefa Kantora. Żadna z podhalańskich miejscowości nie posiada tak dokładnego opisu realiów życia obywateli na przełomie XIX i XX wieku jak Czarny Dunajec. Przez wiele lat ta wyjątkowa publikacja znana była tylko wąskiemu gronu czytelników. Udostępnianie oryginału wydawcy przez Pana Andrzeja Zippera z jego prywatnych zbiorów umożliwiło ponowne jej wydanie. Józef Kantor był etnografem, nauczycielem, studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, ale przede wszystkim był bardzo uważnym obserwatorem. Bez tej wrodzonej ciekawości nie powstałoby jego największe dzieło "Czarny Dunajec. Monografia etnograficzna." Ubóstwo materiałów źródłowych dotyczących życia mieszkańców Czarnego Dunajca z tego okresu historycznego zostało przez niego uzupełnione. Opisy poczynione przez Józefa Kantora dotyczą niemal każdego aspektu życia, a dodatkowo podparte są rysunkami i tabealmi z danymi statystycznymi. To utwierdza w przekonaniu, że mamy do czynienia z pracą naukową, a nie fikcją literacką.