Wspomnienia obozowe z r. 1863 i 1864

Autor był synem powstańca listopadowego. W powstaniu służył pod pseudonimem "Krzywda", przybranym od herbu rodowego. "Urodziwy chłopiec, z fantazją, z włosami nie mieszczącymi się pod czapką, żartobliwy, dowcipny, znający się na rzemiośle konnym i fechtunku." Walczył pod dowództwem Zdanowicza, Bończy, Chmieleńskiego i Hauke-Bossaka. Brał udział w bitwach pod Pińczowem, Górami, Nieznanowicami, Rudnikami, Białą, Przedborzem, Cierniem, Warzynem, Stawami, Oksą, Kwilinem, Strojnowem, Ociesękami, Szczekocinami, Słupią, Bodzechowem, Czartoszową, Złotnikami, Krasocinem. Został mianowany — porucznikiem. Po śmierci dowódcy Chmieleńskiego, został dowódcą szwadronu, aż do dymisji, którą uzyskał po bitwie pod Węgleszynem 29 marca 1864 r. "Dobrym humorem, sympatyczną osobistością dodawał nam kurażu i otuchy, krzepiąc upadłych, rozweselając smutnych i ciesząc nas nadzieją pomyślnego obrotu naszej sprawy z następującą wiosną." Po powstaniu przebywał na emigracji we Francji w Paryżu. Studiował technikę w szkole w Montparnasse. Następnie osiadł w Galicji. Był inżynierem w radzie powiatowej w Stryju, był też rzeczoznawcą do wyceny majątków ziemskich. Pochowany w Stryju.